Αγορά Μετφορμίνη online

Μετφορμίνη είναι φάρμακο της φαρμακολογικής κατηγορίας Biguanides. Μειώνει την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ, βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και επιβραδύνει την απορρόφηση γλυκόζης στο έντερο, και χρησιμοποιείται κυρίως για τη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2.

Ανεξάρτητα από τη μορφή χορήγησης, η μετφορμίνη δεν διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης. Χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα. Σε πολλές περιπτώσεις συνιστάται και σε άτομα με προδιαβήτη ή αντίσταση στην ινσουλίνη πριν εξελιχθεί ο διαβήτης.

Επισκόπηση της Μετφορμίνης και της φαρμακολογικής της κλάσης

Η μετφορμίνη ανήκει στους biguanides. Παρέχει έμμεση ρύθμιση του σακχαρότητας χωρίς να προκαλεί υπερβολική ινσουλινική έκκριση. Ο μηχανισμός δράσης συνίσταται στη μείωση της γλυκόζης που παράγεται από το ήπαρ, στην αύξηση της ευαισθησίας ιστών στην ινσουλίνη και στη μείωση της γλυκόζης που απορροφάται από το γαστρεντερικό σύστημα. Η συντριπτική πλειοψηφία των οδηγών υγείας τη θεωρεί βασικό εργαλείο για τη διαχείριση διαβήτη τύπου 2.

Σύγκριση με συνδεδεμένες ουσίες στην ίδια κλάση

Αν και στις περισσότερες αγορές χρησιμοποιείται σχεδόν exclusively η μετφορμίνη, ιστορικά υπάρχουν και άλλες biguanides. Οι διαφορές αφορούν το προφίλ κινδύνου λακτικού οξέος, την ανοχή από το γαστρεντερικό σύστημα και τη διαχείριση της νεφρικής λειτουργίας. Παρακάτω συνόψίζεται ο συγκριτικός σχεδιασμός:

Θεραπευτικές χρήσεις

Η μετφορμίνη αποτελεί την πρώτη γραμμή θεραπείας στον διαβήτη τύπου 2 όταν η δίαιτα και η άσκηση δεν αρκούν. Χορηγείται είτε μονοθεραπευτικά είτε σε συνδυασμό με άλλους αντιδιαβητικούς παράγοντες.

Επιπλέον χρησιμοποιείται σε ορισμένες περιπτώσεις προδιαβήτη για άτομα με υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη και σε σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) για βελτίωση της αντίστασης στην ινσουλίνη και της ωορρηξίας. Η έναρξη της θεραπείας γίνεται συνήθως με χαμηλή δόση και σταδιακή αύξηση.

Ασφάλεια και βασικά σημεία ασφαλείας

Οι συχνότερες παρενέργειες είναι γαστρεντερικές διαταραχές, όπως ναυτία, διάρροια και κοιλιακός πόνος, που συχνά υποχωρούν με σταδιακή έναρξη και χαμηλότερες δόσεις.

Μακροχρόνια χρήση μπορεί να συνδεθεί με έλλειψη βιταμίνης B12. Υπάρχει σπάνιος κίνδυνος λακτικού οξέος, ιδίως σε ασθενείς with προϋπάρχουσα νεφρική δυσλειτουργία ή άλλες επιβαρυντικές καταστάσεις. Γι’ αυτό απαιτείται τακτική εκτίμηση νεφρικής λειτουργίας και προσαρμογή δόσεων. Σε περιπτώσεις σκιαγραφικών μέσων ιωδιούχων, η χορήγηση μπορεί να διακοπεί πριν από τη διαδικασία και να επαναφερθεί μετά την επανεκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας.