Αγορά Διλτιαζέμη Υδροχλωρική online

Γνωστό ότι το Διλτιαζέμη Υδροχλωρική αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1970 και έκτοτε αποτελεί ένα από τα πλέον διαδεδομένα φάρμακα της ομάδας των αποκλειστών ασβεστίου με βενζοθαzepινική δομή, ευρύτατα χρησιμοποιούμενο για υπέρταση και στηθάγη. Ως φάρμακο επιλογής σε ορισμένες περιπτώσεις, προσφέρει ήπια αλλά σταθερή αγγειοδιαστολή και ρύθμιση του καρδιακού ρυθμού.

Μηχανισμός δράσης: μπλοκάρει τους διαύλους ασβεστίου τύπου L σε αγγεία και στην καρδιά, οδηγώντας σε μείωση της αγωγιμότητας στον AV κόμβο, χαλάρωση των αρτηριών και μείωση της σκληρότητας της καρδιάς. Αυτό επιτυγχάνει πτώση της αρτηριακής πίεσης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, βελτίωση του πόνου στη στηθάγη. Οι επιδράσεις είναι συνήθως διόρθωση της ταχυκαρδίας σε αρρυθμίες του κολπικού ρυθμού με ήπια εξάρτηση από την δόση.

Διακρίνεται από άλλους καρδιοδιασταλτικούς παράγοντες με ήπιο έως μετριο ρυθμιστικό αντίκτυπο στην καρδιά και μεγαλύτερη επικέντρωση στην αγγειοδιαστολή παρά στη βαριά αρρυθμία. Απαιτεί παρακολούθηση της πίεσης, του σφυγμού και της κατάστασης της καρδιάς, ιδιαίτερα όταν συντιμάται με άλλα φάρμακα που μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό.

2. Πώς συγκρίνεται με αντίστοιχα φάρμακα από την ίδια κατηγορία

Σε σχέση με τον βενζοθαzepινικό διντά, ο διλτιαζέμη προσφέρει παρόμοιο αγγειοδιασταλτικό αποτέλεσμα αλλά συνήθως επιδρά ελαφρώς λιγότερο στον καρδιακό ρυθμό. Οι ασθενείς τυπικά ανέχονται καλύτερα την αγγειοδιαστολή χωρίς τέτοιου βαθμού επιδείνωση της κόπωσης ή ζάλης.

Αν ο συγκριθεί με διυδροπυριδινικά, όπως η αμλοδιπίνη, ο διλτιαζέμη έχει μειωμένο πλήθος παρενεργειών που σχετίζονται με την καρδιά (αύξηση της ταχυκαρδίας ή ωθητική παραμόρφωση). Ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει παροδικές διαταραχές ύπνου ή ζάλη λόγω της αρτηριακής υπότασης.

Σε σχέση με τον βεραπαμίλη, ο διλτιαζέμη συνήθως επιφέρει λιγότερη δυσκοιλιότητα και συχνά μικρότερο κίνδυνο πλήρους μείωσης της συγκοπής. Και οι δύο μηχανισμοί μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό, αλλά ο διλτιαζέμη θεωρείται συχνά επιλογή όταν χρειάζεται ισορροπημένη αγγειοδιαστολή με έλεγχο AV κόμβου.

3. Θεραπευτικές χρήσεις

Η κύρια ένδειξη είναι η διαχείριση της υπέρτασης, με ή χωρίς συνδυασμό με άλλα αντιυπερτασικά φάρμακα. Παρέχει επίσης αποτελεσματική ανακούφιση από τη σταθερή στηθάγη με στένωση των στεφανιαίων αρτηριών. Σε ορισμένους ασθενείς με ταχυαρρυθμίες ρυθμού επί κολπής πτεριδίας, μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των κοιλιακών απαντήσεων.

Χρησιμοποιείται συχνά όταν οι ασθενείς δεν μπορούν ή δεν πρέπει να λαμβάνουν διυδροπυριδινικά ή βεραπαμίλη. Η επιλογή εξαρτάται από το προφίλ του ασθενούς, την παρουσία άλλων νόσων και τα φάρμακα που λαμβάνει. Σε κάθε περίπτωση απαιτεί ιατρική παρακολούθηση και προσαρμογή δόσης.

Σημαντική σημείωση αφορά τη χρήση σε συνδυασμούς β-μπλοκers ή σε άτομα με ορισμένες μορφές καρδιακής νόσου. Σε αυτά τα πλαίσια, ο γιατρός αξιολογεί τον κίνδυνο και τα οφέλη πριν από τη συνταγογράφηση.

4. Κύριες διαφορές από παρόμοια φάρμακα

Παρακάτω συγκρίνονται τρία παραδείγματα για την ορθολογική επιλογή:

5. Σύνοψη προφίλ ασφάλειας

Ο Διλτιαζέμη Υδροχλωρική πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με βραδυκαρδία, AV block ή μειωμένη συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας. Αλληλεπιδρά με φάρμακα που τροποποιούν τον καρδιακό ρυθμό ή την αρτηριακή πίεση, κυρίως με τους β-αναστολείς και άλλους αποκλειστές ασβεστίου. Η χημική μεταβολή γίνεται κυρίως στο ήπαρ με έντονη εμπλοκή του CYP3A4, γι’ αυτό απαιτείται επίβλεψη σε συνταγογράφηση φαρμάκων με παρόμοιες διαδρομές.

Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ζάλη, παροδική υπόταση και μετεωρολογικά συμπτώματα. Υπερβολική αγγειοδιαστολή μπορεί να προκαλέσει οίδημα ή δυσφορία στα πόδια. Όπως με κάθε φάρμακο μακράς διάρκειας, η προσεκτική παρακολούθηση είναι ζωτικής σημασίας, ειδικά σε ηλικιωμένους ή σε άτομα με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία.

Δεν αποτελεί πλήρη λίστα αντενδείξεων. Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή, η δοσολογία και η διάρκεια χορήγησης θα πρέπει να καθορίζονται από τον θεράποντα ιατρό, σύμφωνα με την κλινική εικόνα και το συνολικό ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.